Art. 140 kodeksu pracy, regulujący zadaniowy czas pracy, nie przewiduje konstrukcji "mieszanego czasu pracy", w ramach którego pracownik byłby zobowiązany do świadczenia pracy bez wynagrodzenia ponad powszechnie obowiązujące wszystkich pracowników podstawowe normy czasu pracy, które nie mogą przekraczać 8 godzin na dobę i przeciętnie 40 godzin w przeciętnie pięciodniowym tygodniu pracy w przyjętym okresie rozliczeniowym ( Wyrok SN z dnia 10 czerwca 2010 r., I PK 6/10 ).
Jeśli pracodawca do niego stosuje takie rozwiązanie, może to być próba obejścia przepisów o pracy w godzinach nadliczbowych – tak postanowił Sąd Najwyższy. Pracodawca nie może się tłumaczyć nieznajomością przepisów o czasie pracy. Takie tłumaczenie nie może usprawiedliwiać stosowania mieszanego czasu pracy do swoich pracowników, gdyż jest to instytucja nieprzewidziana w Kodeksie pracy (sygn. akt. I PK 6/10).
System czasu pracy to zbiór reguł normujących czas pracy w zakładzie pracy. SN orzekł iż, pracownik nie może równocześnie wykonywać pracy w zadaniowym i równoważnym czasie pracy.
Tagged under