Redaktor naczelny ma obowiązek zgodnie z przepisami prawa prasowego bezpłatnego opublikowania rzeczowego i odnoszącego się do faktów sprostowania nieprawdziwej lub nieścisłej wiadomości albo rzeczowej odpowiedzi na stwierdzenie zagrażające dobrom osobistym. Natomiast redaktor naczelny ma obowiązek odmówić sprostowania lub odpowiedzi, jeżeli nie są one rzeczowe i odnoszące się do faktów, zawierają treść karalną lub naruszają dobra osób trzecich, ich treść lub forma nie jest zgodna z zasadami współżycia społecznego oraz podważają one fakty stwierdzone prawomocnym orzeczeniem. Zdaniem TK dotychczasowe uregulowania "nie zachowywały precyzji określenia czynu zagrożonego karą", gdyż prawo prasowe przewidywało karę grzywny lub ograniczenia wolności za odmowę publikacji sprostowania. Sprostowania i odpowiedzi nie są więc jednoznacznie uregulowane, co było jedną z przyczyn orzeczenia TK.