Efektem umorzenia udziałów jest ich wygaśnięcie - prawna likwidacja niektórych udziałów w kapitale zakładowym.
Umorzenie dobrowolne polega na nabyciu udziału przez spółkę za zgodą wspólnika. Umorzenie przymusowe na nabyciu udziału bez zgody. Co do zasady w każdym z przypadków umorzyć można jedynie wtedy, gdy umowa spółki zawiera zapis pozwalający na dokonanie umorzenia udziału.
Dla umorzenia dobrowolnego wystarczy, że umowa w ogóle przewiduje możliwość umorzenia udziału.
Natomiast w przypadku umorzenia przymusowego, zgodnie z umową spółki zgromadzenie wspólników podejmie uchwałę o umorzeniu udziałów danego wspólnika z uwagi na zaistnienie przesłanki określonej w umowie spółki (art. 199 § 1 i 2 KSH). Umorzenie automatyczne udziału następuje bez podjęcia uchwały o umorzeniu przez wspólników, wyłącznie na skutek zaistnienia zdarzenia przewidzianego w umowie spółki. Zdarzenie takie musi być precyzyjnie określone. Brak wymogu uzyskania zgody wspólnika, którego udziały mają zostać umorzone (art. 199 § 1 i 3 KSH). Ponadto do umorzenia automatycznego stosuje się przepisy o umorzeniu przymusowym (art. 199 §4 KSH).
Wynagrodzenie umorzeniowe w obu przypadkach umorzeń nie może być niższe od wartości aktywów netto spółki pomniejszonej o ewentualną kwotę przeznaczoną do wypłaty dla wspólników (art. 199 § 2 §KSH).