Przepisy art. 527 i art. 528 Kodeksu Cywilnego wskazują, że jeśli wskutek czynności prawnej dłużnika dokonanej z pokrzywdzeniem wierzycieli osoba trzecia uzyskała korzyść majątkową bezpłatnie, każdy z wierzycieli może żądać uznania tej czynności za bezskuteczną w stosunku do niego. Jest to możliwe, gdy dłużnik działał ze świadomością pokrzywdzenia wierzycieli, chociażby osoba trzecia nie wiedziała i nawet przy zachowaniu należytej staranności nie mogła się dowiedzieć, że dłużnik działał z taką świadomością. Osoba trzecia może się uwolnić od obowiązku zaspokojenia żądań wierzyciela, jeśli wskaże wystarczające do tego mienie dłużnika. Tak orzekł Sąd Apelacyjny w Krakowie (sygn. I ACa 875/10). Nie wystarczy więc podnieść, że istnieje inny, bliżej niesprecyzowany, majątek dłużnika, nie jest to równoznaczne ze wskazaniem mienia wystarczającego do spłacenia długu. Należy podać konkretne wskazanie mienia, które z najwyższym stopniem prawdopodobieństwa wystarczy do zaspokojenia wierzyciela.
Wierzyciel nie zawsze musi szukać majątku dłużnika
Written by Consulting360Jeżeli egzekucja z jednej części majątku dłużnika okaże się nieskuteczna, a nie ma realnych podstaw do przypuszczeń, że z innych składników przyniesie jakieś efekty, to dłużnik będzie niewypłacalny i można wtedy skorzystać z przepisów o skardze pauliańskiej.