Dyrektywa Rady nr 2004/113/WE (Dz. U. UE L. z 2004 r. Nr 373 poz. 37) zakazuje wszelkiej dyskryminacji ze względu na płeć w zakresie dostępu do towarów i usług oraz dostarczania towarów i usług. Zabrania zasadniczo używania płci jako czynnika przy obliczaniu składek i świadczeń ubezpieczeniowych także w przypadku nowych umów ubezpieczenia zawartych po dniu 21 grudnia 2007 r. Art. 5 ust. 2 dyrektywy stanowi wyjątek, zgodnie z którym państwa członkowskie mogą zezwolić na różnice ze względu na płeć w składkach i świadczeniach poszczególnych osób, w przypadku gdy płeć jest decydującym czynnikiem w ocenie ryzyka i może to zostać poparte odpowiednimi i dokładnymi danymi. Można stosować wyjątek jedynie w sytuacji, gdy prawo krajowe nie stosuje jeszcze reguły składek i świadczeń jednolitych dla obu płci. Ostatecznie ETS orzekł, że w sektorze usług ubezpieczeniowych odstępstwo od ogólnej zasady składek i świadczeń jednolitych dla obu płci jest nieważne ze skutkiem na dzień 21 grudnia 2012 r. Wyrok TS z dnia 1 marca 2011 r. w sprawie C-236/09 Association belge des Consommateurs Test-Achats ASBL i in.