Organizacja imprez i spotkań dla pracowników może wywołać bezpośredni skutek podatkowy dla samych ich uczestników. Wartość świadczeń udostępnionych pracownikowi w trakcie takich imprez integracyjnych czy okolicznościowych stanowi dla pracowników przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ponieważ przychód ten nie mieści się w katalogu zwolnień wymienionych w art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podlega on opodatkowaniu. Pracodawca ma obowiązek doliczać do wynagrodzenia wypłaconego w danym miesiącu i od łącznej wartości obliczyć, pobrać i odprowadzić zaliczkę na podatek dochodowy według zasad przewidzianych dla opodatkowania przychodów ze stosunku pracy.
Ale jeżeli nie jest możliwe ustalenie faktycznej kwoty dofinansowania dla poszczególnych pracowników, wartość nieodpłatnych świadczeń związanych z udziałem pracowników podatnika w imprezie, sfinansowanej ze środków obrotowych firmy, nie stanowi dla tych pracowników przychodu ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (interpretacja Łódzkiego Urzędu Skarbowego z 5 lipca 2007 r., ŁUS-II-2-423/123/07/AT). Dotyczy to sytuacji, gdy wysokość kosztów ustalona została niezależnie od ilości osób uczestniczących w imprezie integracyjnej, a więc w sposób zryczałtowany (np. wyżywienie udostępniane pracownikom na zasadzie „szwedzkiego stołu”).