Powyższa zasada obowiązuje bez względu na to, czy budynek był wykorzystywany do celów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej czy nie. Żeby uniknąć wyższej stawki podatku od nieruchomości podatnik powinien wykazać przed organem podatkowym, że budynek nie był i nie mógł być wykorzystywany do prowadzenia działalności gospodarczej ze względów technicznych. Z okoliczności powinno wynikać, że w czasie przebudowy względy techniczne uniemożliwiały korzystanie z budynku. Dobrze jest w takim przypadku dysponować dokumentacją potwierdzającą takie okoliczności np. opinią techniczną czy budowlaną. Z kwalifikacji nieruchomości przeznaczonych pod wykonywanie działalności gospodarczej wyłączone są budynki mieszkalne oraz grunty związane z tymi budynkami.
Gdy budynek jest związany z prowadzeniem działalności gospodarczej, co wg ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oznacza, że budynek jest w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, wówczas podatek od nieruchomości powinien być naliczony za wszystkie lata, w których budynek niemieszkalny był w posiadaniu przedsiębiorcy wg najwyższej stawki podatku od nieruchomości.