Z jednej strony obowiązuje zasada swobody umów, ale z drugiej jest ona ograniczana przez przepisy prawa. Jednym z aktów prawnych ograniczających swobodę w określaniu zobowiązań umownych, w tym daty wymagalności świadczeń pieniężnych jest ustawa o terminach zapłaty w transakcjach handlowych, która dopuszcza naliczanie dłużnikowi odsetek również za okres przed terminem wymagalności. Jeżeli strony w umowie przewidziały termin płatności dłuższy niż 30 dni, wierzyciel może żądać odsetek ustawowych za okres począwszy od 31 dnia po spełnieniu swojego świadczenia niepieniężnego i doręczeniu dłużnikowi faktury lub rachunku – do dnia zapłaty, ale nie dłuższy niż do dnia wymagalności świadczenia pieniężnego. Uprawnienie to przysługuje nawet w sytuacji, jeżeli strony w umowie określiły kilkumiesięczny termin płatności. Uprawnienia wierzyciela do naliczania odsetek wynikają wprost ze wspomnianej ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych i nie można ich wyłączyć w umowie.