Wysokość ulgi określa się na podstawie kwoty wydatków poniesionych przez przedsiębiorcę w celu nabycia nowych technologii. Kwotę tę uwzględnia się w wartości początkowej, w części zapłaconej przez przedsiębiorcę w roku podatkowym, w którym nowa technologia pojawiła się w ewidencji lub w roku następnym.
Wysokość odliczeń nie może przekroczyć 50 proc. kwoty ustalonej według powyższych zasad.
Przedsiębiorcy będący zarówno osobami fizycznymi, jak i osoby prawne mogą odliczyć wydatki poniesione na zakup nowych technologii. Przez pojęcie nabycia technologii rozumie się zakup, jak również przejęcie wiedzy technologicznej na podstawie umowy o jej przeniesienie.